6/10/26

Γκουάβα ( 2η δημοσίευση )

 


Κάθε φορά που καλλιεργώ ένα περίεργο φυτό - συνήθως τροπικό ή ημιτροπικό  - χωρίς να γνωρίζω τίποτα γι αυτό παρά μόνο ότι έχει όμορφη εμφάνιση όπως πχ. το Dragon frouit περνώ μια περίοδο αμφιβολίας αν θα τα καταφέρω , αγωνίας και παρακολούθησης της πορείας του σε όλη την διάρκεια ανάπτυξής του , κρατώντας συγχρόνως σημειώσεις με παρατηρήσεις και φωτογραφίζοντάς το. 

Μέχρι τώρα τα έχω καταφέρει μεν αφού έχουν έχουν φτάσει μέχρι το στάδιο καρποφορίας όπως το Πεπίνο , το φρούτο του δράκου , τις φυσαλίδες ,και έχω αποτύχει με το φρούτο του Πάθους που μεγαλώνει , ανθίζει αλλά χωρίς να δένει καρπούς .. και η αλήθεια είναι πως δεν του έδωσα την προσοχή που έδωσα στα άλλα φυτά , ίσως γιατί το έβλεπα για πιο εύκολο. Επίσης μέχρι τώρα τα αποτελέσματα τους δλδ ο καρπός τους στο τέλος με απογοήτευσε γιατί είχαν διαφορετική γεύση απ αυτήν που φανταζόμουν. Κι έτσι τα εγκατέλειψα και η φροντίδα τους έγινε ισότιμη με τα υπόλοιπα φυτά και λουλούδια του μπαλκονιού μου.. Τυπική και χωρίς πολλά -πολλά με την σκέψη στο πίσω μέρος του μυαλού μου να τα πετάξω γιατί μου πιάνουν χώρο και μου δεσμεύουν γλάστρες . 

Φυτεύοντας ένα καινούργιο άγνωστο φυτό , πάντα φροντίζω να φυτέψω δυο τρία για την περίπτωση που κάτι θα κάνω λάθος και καταστρέψω κάποιο. Έτσι και τώρα ,, Εχω τέσσερα δέντρα γκουάβας . Κανένας δεν πίστευε πως θα φυτρώσουν οι σπόροι της από ένα φρούτο που έφαγα αλλά πολύ περισσότερο ότι θα κάνουν καρπό σε τόσο λίγο χρονικό διάστημα δλδ σε 3- 4 χρόνια . Δεν γνωρίζω γιατί κάρπισε μόνο το ένα δέντρο αφού την ίδια φροντίδα είχα όλα τους και δεν ξέρω αν έπαιξαν ρόλο γι αυτό τα διαφορετικά μεγέθη γλάστρας στα οποία μεγάλωσαν . Ασχέτως αν μετά άλλαξα γλάστρες βάζοντάς τα σε πιο μεγάλες επειδή με δυσκόλευαν στο πότισμα - που στέγνωναν αμέσως - ή μου τα έριχνε κάτω ο αέρας . 

Η ουσία είναι πως έχω δύο τεράστια για μπαλκόνι δέντρα φουντωτά , και ένα ισχνό θαρρείς και θα πεθάνει το οποίο έδεσε καρπούς . Τα περίεργα της άγνοιας και της έλλειψης εμπειρίας  μαζί με την τύχη του πρωτάρη βέβαια . Μην έχοντας από που να πάρω πληροφορίες για την καλλιέργεια του συγκεκριμένου φυτού αφού όλες προερχόταν από δημοσιεύσεις και βίντεο Ασιατών καλλιεργητών αναγκάστηκα να κάνω χρήση της τεχνητής νοημοσύνης , διακινδυνεύοντας να κάνω λάθος ερωτήσεις και να πάρω λάθος απαντήσεις . 

Ετσι με πληροφόρησε πως να κάνω την επικονίαση με το χέρι για πιο σιγουριά , γιατί έντομα τριγύρω δεν είχαν εμφανιστεί.. Θα ήθελα πολύ να φωτογραφίσω τα λουλούδια της τα οποία μοιάζουν πολύ μ αυτά της μυρτιάς ( μερσινιάς) αλλά πάνω στην αγωνία μου ξέχασα τις φωτογραφίσεις . Τους ανθούς της τους έδεσε όλους αλλά σε λίγο άρχισε να τους ρίχνει δείχνοντας πως δεν μπορούσε να τους θρέψει όλους . Κράτησε μόνο 6 φρούτα και σήμερα παρ όλους τους φόβους μου ότι δεν θα προλάβουν να ωριμάσουν - είμαστε ήδη στις 6 Οκτωβρίου - ωρίμασε το πρώτο της φρούτο που μοσχομυρίζει από μακριά πριν ακόμα το κόψω απ το δέντρο. Δεν έχει καμιά σχέση με αυτό που έφαγα και φύτεψα τους σπόρους του . Τούτο εδώ ζουλιέται και έχει κίτρινο χρώμα . Μακάρι να είναι και νόστιμο για να μην απογοητευτώ ακόμα μια φορά . 

Το αναπάντεχο της τελευταίας στιγμής είναι πως οι σπόροι που φύτεψα και προερχόταν από λευκή ποικιλία έβγαλαν νέα ποικιλία με ροζ κόκκινο χρώμα .. Είναι δυνατόν σε ορισμένα φυτά , αλλά εγώ το βλέπω σαν θαύμα .. 





20/9/26

Όταν οι Μοσχοιτιές ( οι δικές μας τζιτζιφιές * ) άκουγαν Μπέλου στο Δέλτα του Φαλήρου..

 



Καθόλου δεν με νοιάζει αν σε μιά φωτογραφία χουρμαδιάς ( φοίνικα ) που έχω αναρτήσει για να σας παραπέμψω στο χουρμά γλυκό του κουταλιού που έκανα , τρέχετε να με διορθώσετε πως το δένδρο του χουρμά είναι άλλο , πως φυτρώνει στα δικά σας μέρη  πως κάνει όμορφους τραγανούς καρπούς σαν μήλα , πως αποξηραίνονται , πως λέγονται χουρμάδες ή τζίτζιφα και πολλά άλλα προς ενημέρωσή μου. 

Όπως δεν με νοιάζει αν οι γεωπόνοι και τα φυτώρια (ευτυχώς όχι όλα ) δημοσιεύοντας ένα δέντρο Ziziphus jujuba (το δικό σας δλδ ) το μπερδεύουν με το φυτό μοσχοιτιά Elaeagnus Angustifolia την δική μας τζιτζιφιά  που δεν την λέμε και χουρμαδιά και που είναι το θέμα μας σήμερα . Κάπως έτσι αρχίζει η διαμάχη μεταξύ μας για το τί εναι χουρμάς , τι τζίτζιφο , τι κάτι γλυκό σαν μήλο και πάει λέγοντας ..

Ακόμα δεν με ενδιαφέρει αν ορισμένοι καλλιεργητές και οι καθοδηγητές τους ( τεχνολόγοι γεωπόνοι ?? ) διαφημίζουν τις καινοτόμες καλλιέργειές τους στην τηλεόραση ελπίζοντας ίσως σε καμιά επιδότηση όπως συνηθίζεται με στους νέους καλλιεργητές  αναμασώντας συνέχεια την λέξη superfood ξανά και ξανά , ...δεν με ενδιαφέρει αρκεί η λέξη καινοτομία  να μην γράφεται με "ε" αντί με "αι" ( χιουμοράκι ) 

Και ενώ όλα τα παραπάνω δεν μ απασχολούν , παρα μόνο με νευριάζουν για μια στιγμή , γίνομαι έξω φρενών όταν πάνε να αλλάξουν ή να παραποιήσουν τον τόπο μας, τις ονομασίες περιοχών, αγνοώντας πως ο κάθε τόπος έχει την δική του ιστορία . 

( Έτσι ακριβώς και οι συμπατριώτες μου έδωσαν άλλο νόημα στον τόπο της Σαπφούς την Ερεσό , για να πάνε με το ρεύμα της εποχής , να γίνουν αρεστοί στους τουρίστες με σκοπό να νοικιάσουν κανένα δωμάτιο παραπάνω ... room to let ρε τουρίστα ..  και ακόμα για να πουλήσουν κανένα ούζο παραπάνω με τοπικό έδεσμα για μεζέ .... για να μας θαυμάσει η Ευρώπη)  .. Κλείνω την παρένθεση και συνεχίζω . 

Οι δικές μας τζιτζιφιές που μόνο ακούγοντας να μιλάμε γι αυτές  μας ειρωνευόσαστε απέχουν πολύ απ τις δικές σας . Κουβαλάνε αύρα θαλασσινή , ανθίζουν και με μπουνάτσα και με μπουγάζι.. Μεγαλώνουν τον καρπό τους με νανούρισμα των κυμάτων .. Και είναι φρούτο παράξενο .ένα μίγμα από βελούδο και κίτρινο μετάξι.. Το φρούτο των παιδικών μας χρόνων..  

Η περιοχή του Φαλήρου Τζιτζιφιές  λοιπόν όπως διατυμπανίζετε , δεν είχαν ποτέ τα δέντρα των δικών σας καλλιεργειών όπως είπατε στον αδαή δημοσιογράφο που σας υποσχέθηκε να σας διαφημίσει  Άλλες είναι οι δικές σας τζιτζιφιές άλλες οι δικές μας . 

Ήταν γεμάτη από μοσχοιτιές που μοσχομύριζαν που τα τζίτζιφά τους γλύκαιναν μικρούς ,  μεγάλους και περαστικούς . Που τα κλαδιά τους γέρνοντας προς τα κάτω προσκυνούσαν τις γιαγιάδες που καθισμένες στις αυλόπορτές τους έλεγαν στα εγγόνια τους παραμύθια. 

Μοσχοιτιές που αγαπάνε τις παραθαλάσσιες περιοχές όπως την υγρή περιοχή του Φαλήρου. 

Μοσχοιτιές που είχαν διαλέξει και την περιοχή της Λούτσας για να στολίζουν τα εξοχικά κεντράκια χαρίζοντας το άρωμά τους στα ερωτευμένα ζευγάρια ...... και τέλος ..

........... μοσχοιτιές , που μόλις σώπαιναν τα παιδιά ζαλισμένα απ τα αρώματα και τα έπαιρνε ο ύπνος,  αυτές οι μοσχοιτιές στο Φάληρο , άκουγαν Παπαιωάννου , Μπέλου και άλλους βετεράνους με τα ασημοπράσινα φύλλα τους να ανατριχιάζουν σε κάθε πενιά και σε κάθε ταξίμι 

Υ.Γ. Δεν υπάρχουν φωτογραφίες αυτής της εποχής για απόδειξη το τί δέντρα υπήρχαν εκεί.  Εσείς έχετε φωτογραφίες που στηρίζουν ότι τα δικά σας βουνίσια δέντρα εδωσαν το όνομά τους στην περιοχή που μάλλον δεν αγαπούν την υγρασία , και τα λαικά τραγούδια όπως καταλαβαίνω.. 



 

Χωρίς τίτλο



Μια πλαστική συσκευασία με μια χούφτα ντοματάκια και κρυμμένη ποιος ξέρει πόσες μέρες πίσω από τρόφιμα στα ράφια του ψυγείου λογικό είναι να "αναστενάξει " και να σου δείξει με τον τρόπο της πως όλα έχουν ένα τέλος . Και κυρίως όταν το ψυγείο κολλητό σχεδόν στην ηλεκτρική κουζίνα εν καιρώ καύσωνα ανεβάζει θερμοκρασία στα ύψη. 

Για να μην πούμε πως τα ευαίσθητα προϊόντα δεν τα αφήνουμε στο έλεος του Θεού ... και του ψυγείου ακόμα. Σάπισαν λοιπόν τα ντοματάκια , νερούλιασαν και αυτομάτως θάφτηκαν  σε μια γλάστρα που τους εξασφάλισε μια αξιοπρεπή κηδεία αντί να πεταχτούν στα σκουπίδια λόγω των ζουμιών που θα έτρεχαν απ την σακούλα και θα γέμιζαν τον τόπο.. Εγώ ..κλασικά ... τύψεις... Οχι από τσιγκουνιά αλλά απ την έλλειψη προσοχής μου . Τύψεις οι οποίες μεγάλωσαν όταν είδα μικρές ρίζες ντοματιάς να φυτρώνουν στην γλάστρα που φώναζαν : Είμαστε εδώ ακόμα !

Ελπίζοντας να εξιλεωθώ τις μεταφύτεψα σε μια μεγαλύτερη γλάστρα με το πλέον ακατάλληλο χώμα που ήταν υπολείμματα από άλλα φυτά - μπορεί και άρρωστα - και ήσυχη πως έκανα ότι μπορούσα τις άφησα στην τύχη τους . Μεγάλωσαν , έβγαλαν περονόσπορο,  ξεράθηκαν και ενώ έλεγα σήμερα θα τις ξεριζώσω , αύριο θα τις ξεριζώσω , αυτές με το λίγο νερό που έκλεβαν όταν πότιζα τις διπλανές τους γλάστρες με το λάστιχο ξαναπέταξαν κλαδιά.. 



Χώθηκαν ανάμεσα στο ρουμάνι του dragon fruit και συνέχισαν να μεγαλώνουν να ανθίζουν οι κορφές τους και να ξεραίνονται στην βάση τους . Η θέλησή τους να ζήσουν ήταν μεγάλη και υπέθεσα πως δεν είχαν ανάγκη την δική μου προσοχή , αλλά έπαιρναν κουράγιο απ τα γύρω φυτά που καθόλου περίεργο να είχαν αρχίσει και έναν διάλογο μεταξύ τους βρίζοντάς με εν χορώ. Αν έπαιξε ρόλο η φύση ή κάποιος θεός των φυτών δεν ξέρω .. 


Το μόνο που ξέρω είναι πως εγώ αισθάνθηκα αδύναμη και μηδαμινή μπροστά  σ αυτό το μεγαλείο που μου επιβεβαίωσε γι ακόμα μια φορά πως η φύση θα νικήσει αργά, αλλά σταθερά τον ανόητο άνθρωπο.. 



Χωρίς τίτλο το δημοσίευμα λοιπόν για να βάλετε εσείς το δικό σας ..

16/9/26

Γκουάβες ( Το ξαδερφάκι της Φειζόα )



Το ελάττωμά μου είναι πως με τα φυτά και τα φρούτα εντυπωσιάζομαι πάρα πολύ. Μέχρι την γεύση τους αισθάνομαι με την φαντασία μου, τα κάνω εικόνα φυτεμένα στο μπαλκόνι μου και γενικά ανοίγω το στόμα μου σαν χάνος βλέποντας τα σε φωτογραφίες, και την πατάω σαν χάνος στο τέλος της ημέρας . 

Γιατί η καλλιέργεια δεν είναι παίξε γέλασε όπως νομίζουν πολλοί.. Και μάλιστα η καλλιέργεια σε μπαλκόνι εν μέσω καυσαερίων , λεωφόρων και απόκτηση φυτού από σπόρο φρούτου που αγόρασες απ τον μανάβη , ε ! όσο να' ναι  το λες και ζόρι. 

( Για να μην αναφερθώ και στην γειτόνισσα που βλέπει από απέναντι τα φυτά σου και σου κολλάει να της πείς τι να φυτέψει για να πρασινίσει την βεράντας της πράγμα επικίνδυνο γιατί αλλοίμονό σου  αν δεν πετύχουν .) 

Και ενώ όσα απ αυτά τα εντυπωσιακά τροπικά φρούτα έχω δοκιμάσει, δεν μ αρέσουν τελικά,  εξακολουθώ να " τρώγομαι " , να χαλάω λεφτά και να στεναχωριέμαι . 

Άλλη μια δυσκολία που αντιμετωπίζω είναι που δεν έχω κάποιον έμπειρο να ζητήσω την γνώμη του γιατί απ το διαδίκτυο  ούτε κατα διάνοια δεν το σκέπτομαι . Ξέρω ... θα μου πείτε την Al , αλλά αυτή όσες φορές της φέρεις αντίρρηση άλλες τόσες διαφορετικές απαντήσεις θα σου δώσει. Οπότε λοιπόν , βράζω στο ζουμί μου και βγάζω τα συμπεράσματά μου παρακολουθώντας βήμα -βήμα το κάθε φυτό . Το πρόβλημα με τις γκουάβες μου είναι η αργή ανάπτυξη του φρούτου .


 

Άνθισε τον Μάιο που μας πέρασε ...

Αγωνία αν θα δέσει τον καρπό ! Καλού κακού και χωρίς να γνωρίζω αν χρειάζεται της έκανα και μια τεχνητή επικονίαση .

Τα λουλούδια έδεσαν στην μέση του καλοκαιριού.. Αγωνία αν θα κρατήσει τα 15 φρουτάκια της !!

Σε μερικές μέρες άρχισε να τα ρίχνει .. Κάθε πρωί έβρισκα και ένα πεσμένο κάτω.. Και εκεί που νόμιζα πως θα τα ρίξει όλα σταμάτησε αφήνοντας μόνο έξι φρούτα πάνω.. Ναι ! Τα φυτά είναι σοφά ! Έριξε όσα δεν μπορούσε να θρέψει όντας περιορισμένη σε γλάστρα 33 εκ.

Τέλειωσε κι αυτή η φάση τα φρούτα μεγάλωναν με ταχύτητα χελώνας και ήρθε η ώρα της " ψώρας " . Και καλά να δείς μυρμήγκια  πάνω της για να πάρεις είδηση τι συμβαίνει .. Αν δεν δείς, σε σώζει μόνο η καθημερινή "ψηλάφιση" . Την προλάβαμε και την ψώρα θυσιάζοντας και μια δενδρώδη ορχιδέα που ήταν η αιτία .

Τώρα - μέσα Σεπτέμβρη - περιμένω να ωριμάσουν να ωριμάσουν οι καρποί ...αλλά δεν το βλέπω .. Θα τους προλάβει ο χειμώνας .. Ας ελπίσουμε πως από ένα διάστημα και μετά η ωρίμανση θα πάρει δρόμο..

Και κάτι τελευταίο . Ξέρω πως σε μερικά νησιά π.χ. στην Λέρο , καλλιεργούν χρόνια την γκουάβα . Αλλά κανένας έμπειρος καλλιεργητής δεν έχει γράψει δυό λόγια ουσιαστικά όχι μόνο για να βοηθήσει τους άλλους , αλλά έτσι .. για να υπάρχουν αυτές οι οδηγίες μέσα στο διαδίκτυο..


 

Πιστεύω να επανέλθω για να γράψω τι έγινε παρακάτω.. 


 






12/9/26

Ίδια φροντίδα , διαφορετική ανάπτυξη

 

Φυτό 1 

Τα πήρε και τα σήκωσε τα φυτά το φετινό καλοκαίρι απ ότι βλέπω όχι μόνο στα δικά μου , αλλά και ότι διαβάζω απ τους άλλους . 

Ψώρες , φυτόφθορες , κάμπιες , ακρίδες , περονόσποροι , τετράνυχοι  και όλα τα βλαβερά στοιχεία που υπάρχουν , θαρρείς και έχουν υπογράψει συμβόλαιο με την κλιματική αλλαγή και στην συνέχεια με τις εταιρίες φυτοφαρμάκων .. 

Το παράδειγμα που έχω εγώ να παρουσιάσω είναι δυο δεντράκια που έχουν μεταφυτευτεί την ίδια εποχή σε ίδιο χώμα , στο ίδιο μέγεθος γλάστρας και με την ίδια περιποίηση.. Επίσης στο ίδιο περιβάλλον , με το ίδιο ηλιακό φως , τον ίδιο προσανατολισμό στο μπαλκόνι , και τον ίδιο άνεμο . 

Το ένα φυτό θέριεψε . Τό άλλο μεγάλωνε αργά , μέχρι που άρχισε να πεθαίνει. Αρχισε την  ξήρανση των φύλλων του,  παρουσίασε υδροφοβία και μέρα με την μέρα έδειχνε πως ερχόταν το τέλος του .

Η σκέψη μου να το μεταφυτέψω αλλάζοντας χώμα και βάζοντας αχρησιμοποίητη γλάστρα έπεσε στο κενό απ τους ειδικούς και πιστεύω λογικά , αφού με υψηλή θερμοκρασία , και σε ακατάλληλη εποχή τι πιθανότητες υπήρχαν να επιζήσει ένα φυτό με επιβαρυμένη ήδη υγεία ??

Καταλήξαμε ότι μάλλον έχει προσβληθεί από φυτόφθορα και έπρεπε να ποτιστεί με φάρμακο. 

Καλού κακού μαζί με το φάρμακο πήρα και μερικές γλάστρες  και καινούρια χώματα . Τα έβαλα αντίκρυ μου και καθόμουν και τα κοιτούσα ενώ μ έτρωγε να μεταφυτέψω το δεντράκι . 

Και το έκανα ... Το τί βρήκα μέσα στην γλάστρα μόνο σε διήγημα επιστημονικής φαντασίας με Αλιεν του διαστήματος μπορείς να δείς ...Αλλά ας μην σας αηδιάσω κι εσάς .. Η αλλαγή έγινε , ποτίστηκε με φάρμακο , παρόλο που όπως αποδείχτηκε δεν υπήρχε φυτοφθορα και ας ελπίσω πως το έσωσα .. 

Ο καιρός θα το δείξει.. 

Φυτό 2