5/3/15

Μάννα μου Ελλάς




foto funckycookgr



Αν “αποσυνθέσεις” – λέει ο ποιητής – την Ελλάδα, θα δεις στο τέλος να σου μένουν μια ελιά ένα αμπέλι και ένα καράβι.

 Πρόσεχε τι γράφεις ποιητή.. 
Είν όμορφο να λές τραγούδια για την Πατρίδα μου,
Είν όμορφο να με σηκώνεις ψηλά με τα  δικά σου φτερά αλλά δεν θέλω..

Θέλω να είμαι ρίζα ..Να απλώνομαι  να συγκρατώ το χώμα μου απ τις θεομηνίες.
Υπόγεια αρτηρία να είμαι στη γή μου και να μη βρίσκει κανένας τον σφυγμό μου και να τρυπάω πέτρες  να περνώ, 
και θαλάσσιο ρεύμα να είμαι να διαφεντεύω  το πέλαγος ..

Ποτάμι ανάμεσα στα βουνά αγριεμένο,
 να ‘μαι πηγή, κι ακρογιαλιά 
και σαν κουράζομαι να ελαφροκοιμάμαι σ αφράτο οργωμένο χώμα και να με νανουρίζουν οι ψαλμωδίες  αυτών που προσεύχονται το σούρουπο ευχαριστημένοι, σηκώνοντας τα ροζιασμένα χέρια τους ψηλά για να τα δεί ο ήλιος και να βασιλέψει  ευχαριστημένος που οι άνθρωποι τον βοηθούν σύμμαχοι  στο έργο του ..

Και σαν ησυχάσουν  όλοι, τότε να ρθείς να με  πάρεις ποιητή μου 
για να τους δώ όλους από ψηλά,
 να μυρίσω το ψωμί που ψήνουν 
να γελάσω με  τα γέλια των παιδιών στο τραπέζι 
να ακούσω τους γονιούς τους να αγαπιούνται..

«Αν αποσυνθέσεις την Ελλάδα θα δεις στο τέλος να σου μένουν μια ελιά ένα αμπέλι κι ένα καράβι..» Ελύτης.

Αποσύνθεση ..αλλοίωση οργανικής ουσίας, το αρχικό στάδιο της σήψης .
Διάλυση της συνοχής και της ενότητας ενός συνόλου, κατάρρευση των ηθικών αρχών στις οποίες στηρίζεται ένα κοινωνικό σύνολο .
Αποσύνθεση… το επόμενο βήμα του τέλους..
Αποσύνθεση .. η τελική νίκη του σάπιου επί του αντιπάλου του..νεκρού..


Για να καταφέρεις ποιητή να αποσυνθέσεις την Ελλάδα πρέπει πρώτα να ξεριζώσεις την ελιά, να καταστρέψεις το αμπέλι , και να αφήσεις το καράβι να το τρώει η αρμύρα και το κύμα στην ακτή……

Μόνο έτσι...

27/2/15

Τεμπέλικο Ελληνικό φιλότιμο μου, μαγκιά μου και αρχαίο μου πνεύμα..αθάνατο..







Αυτό το παλιό καλό και εύστοχο που: βλέπουμε το δένδρο και χάνουμε το δάσος, να το ξανακοιτάξουμε ..

Έχουμε φτάσει αρκετά κοντά στο δάσος και όσο και αν η εικόνα του είναι πανοραμική θαρρείς  τραβηγμένη με ευρυγώνιο φακό το μάτι μας τεμπέλιασε τόσα χρόνια να στέκεται στα επί μέρους ζητήματα με αποτέλεσμα  να  χανόμαστε και να στουκάρουμε στο δέντρο που εξ αρχής είχαμε εστιάσει.. 

Το που πάμε ( και όχι μόνο εμείς στην Ελλάδα ) και τι θα γίνει, δεν είναι μια σπαζοκεφαλιά , ούτε γρίφος για δυνατά μυαλά.. 
Αν δεν είσαι  έντομο και μάλιστα έντομο χωρίς κεραίες το αύριο,  θα ξετυλιχτεί μπροστά σου ακριβώς σαν πανοραμική φωτογραφία, και όχι σαν ένας χάρτης πειρατών που κάτι θέλει να  φανερώσει βάζοντάς  συγχρόνως χιλιάδες εμπόδια  στα οποία  εσύ επικεντρώνεσαι ώστε να μην βρεις  το κρυμμένο ή έστω να καθυστερήσεις να το βρεις..

Προχθές έτσι για παιχνίδι , σήκωσα το χέρι μου και έδειξα στον  Κώστα  μια εικόνα ενός πουλιού  στην τηλεόραση που πετούσε  ..
Αυτός δεν αρκέστηκε  στην εικόνα   που είδε..
 Όταν το πουλί χάθηκε στον «ουρανό» της οθόνης, κοίταξε  αυτόματα στο ταβάνι , 
κοίταξε πίσω απ την τηλεόραση και μετά βγήκε έξω στην βεράντα και το έψαχνε γαυγίζοντας.. 
Ο Κώστας βέβαια είναι τετράποδο  με περιορισμένη δυνατότητα εξήγησης των όσων βλέπει και ακούει.. 
Και χωρίς καμιά δυνατότητα ανάλυσης του τι συμβαίνει ..
Δεν θέλω να υπαινιχτώ  πως εμείς είμαστε τετράποδα και δεν μπορούμε να συνδέσουμε το ένα γεγονός με το άλλο και περιοριζόμαστε μόνο σε ότι μας λένε , ότι βλέπουμε και ότι ακούμε …
αλλά ναι..αυτό υπαινίσσομαι .. Πχ.

Σου λέει ο άλλος : 
- Εγώ οικονομολόγος δεν είμαι για να κρίνω τον κάθε υπουργό οικονομικών, αλλά….....
- Εγώ νομικός δεν είμαι για να κρίνω μια απόφαση, αλλά…...
Τι αλλά όμως?? 
Χειροκροτείς τον υπουργό , ( που δεν είσαι και οικονομολόγος ) 
χειροκροτείς  τον νόμο  ( που δεν είσαι και νομικός ) 
γιατί αδυνατείς να δείς το πλάνο του υπουργού και δεν διανοείσαι να κάνεις κριτική στον νόμο .. 
Ετσι τεμπελιάζει και το μυαλό και αρκείται  στο να χειροκροτεί,  να επαινεί ή να κατηγορεί , σύμφωνα με τι του λένε άλλοι .. Ακόμα και αν αυτό που κατηγορεί ή επαινεί είναι το ίδιο πράγμα..
Εν τω μεταξύ το σύμπαν κάνει τη δουλειά του..


Μετά απ όλα αυτά , ναι είναι δύσκολο να συνδέσεις γεγονότα ( που τα σοβαρότερα  φαίνονται σαν άσχετα ακριβώς για να σε αποτρέψουν να τα συνδέσεις  ) 
είναι δύσκολο να πιστέψεις πως  ναι,  το σύμπαν στο οποίο  τόσο πιστεύεις  συνωμοτεί, εναντίον σου όμως , 
αδυνατείς εν ολίγοις να πιστέψεις πως δεν είσαι το επίκεντρο της προσοχής ως  κρίκος μιας αλυσίδας, παρ όλα αυτά όμως είσαι μέρος της αλυσίδας ,χοντρής ,  γερής , περιποιημένης , που για κάποιον λόγο φτιάχτηκε  ..μιας αλυσίδας που έχει προορισμό…

Οπότε είσαι καταδικασμένο  έντομό μου  να στουκάρεις στο δέντρο σου, και να κοιτάς ότι σου δείχνουν …

Το δάχτυλο δηλαδή..

25/2/15

Τζάμπο και ξερό ψωμί







Να αρχίσει λέει να λειτουργεί κανονικά η Βουλή να σπάσουμε πλάκα.. 

Να πέσουν στο τραπέζι τα νομοσχέδια των αριστερών ,  
να αρχίσουν να τα  συζητούν στην ολομέλεια, 

να  τους πιάνει  ενδιάμεσα ο πάλαι ποτέ λογοτεχνικός τους οίστρος .. και να απαγγέλλουν  και κανά στίχο .. 

Να  τους ακούνε από κάτω οι βουλεύτριες και να λιώνουν, ( κάθε έδρανο και ένα παρτάλι , κάθε παρτάλι και ένας γκόμενος ) 

να αναρτήσουν λέει  και κανα πανό που θα γράφει  : Κουράκης -αιδοίο- πολυτεχνείο , 
....να μη θυμούνται  στο τέλος γιατί μιλάνε.,

Να ακούμε εμείς οι «αντιφρονούντες» απ το κανάλι της Βουλής και να μην καταλαβαίνουμε τι λένε, 
να ακούν και οι παλαμακιστές  τους και να τα καταλαβαίνουν όλα ..



Και να είχαμε λέει  την όρεξη και το κέφι να γελάσουμε..να ξεκαρδιστούμε , να πέσουμε στο πάτωμα  απ τα γέλια…

…Λέει….

21/2/15

Ο Τρίτος δρόμος στο όπου νά ΄ναι





Τι εννοούσε άραγε κι αυτός ο Σιδερένιος..
Ο τρίτος δρόμος προς τον σοσιαλισμό  ή τίποτα άλλο τρίτο?
Πολύ αδερφάτο  ( ουάου! ντροπή μου! ) βλέπω να κυκλοφορεί..Η εγώ τους βλέπω όλους  έτσι..?


...Αλλά εγώ είμαι εμ  κακιά, εμ  ομοφοβική, εμ  ρατσίστρια ..
Αρα μπορεί να  πέφτω και έξω..

Όχι ! Ταλιμπανού δεν με έχουν πεί ακόμα..!!

20/2/15

Ιόλη..










"- Δεν έχω λόγο να είμαι ούτε αισιόδοξη ούτε απαισιόδοξη  για ότι συμβαίνει  αυτό το διάστημα ..
Δεν έχω βλέπεις ούτε περιουσία ούτε σπίτι ..
ακόμα και δουλειά δεν έχω.. και ούτε καν σύνταξη.. 
Δεν σκέπτομαι διακοπές στα νησιά  και όχι πως δεν μου χρειάζονται, 
και δεν έχω παλιές καλές εποχές να θυμάμαι .. 
Οι μέρες των εορτών  για μένα ήταν εργάσιμες και τις νύχτες μου τις είχα  μόνο για να ξεκουράζομαι ..ξεκούραση και ύπνος  σε κατάσταση μισολιποθυμίας ..

Έχω κάτι όμως που περιέχει τα πάντα..
Και νησιά και γαλάζια ακρογιάλια  
και κορφές βουνών και κάμπους 
και βράχους και πέτρες 
και δουλειά και σύνταξη και αξιοπρέπεια 
και Ανάσταση  και τσάμικα και μπάλους 
και ένα καλύβι  σε μια ακρογιαλιά  με μια παλιά βάρκα απ έξω..

Και  αυτό το κάτι που τα περιέχει χάνεται σιγά - σιγά … εδώ και πολλά χρόνια και συνεχίζει μέχρι τώρα που σου μιλάω..
Μάλλον κάτι  λάθος θα επέλεξα στην ζωή μου ..αφού θα μπορούσα κι εγώ σήμερα  να χαίρομαι 
να ενθουσιάζομαι 
να έχω αγωνία..
να ελπίζω και να περιμένω…."


…. Μου είπε η Ιόλη και πρίν προλάβω να της πω κάτι μου έκλεισε το τηλέφωνο…