19/10/12

έντρομε, άβουλε και φασουλή βρώμισες τ’ όνειρο και την ψυχή




Άκου ΡΕ..επιχειρηματία

Επειδή  σε ξέρω πολύ καλά..και ξέρω πως τα ερειπωμένα μαγαζιά των συναδέλφων σου λίγο σε κόφτουν
και επειδή και παλιά νόμιζες πως η Ευρώπη σου ήρθε για να σε κάνει πολυκατάστημα , σούπερ μάρκετ, εργοστασιάρχη, και της "έκατσες"
και επειδή και τώρα βλέπω να σου τρέχουν τα σάλια με τις μειώσεις των μισθών , τις ελεύθερες απολύσεις , την κατάργηση δώρων και επιδομάτων..
...το νου σου ρεμάλι....
Αυτά τα μέτρα δεν αφορούν εσένα και το κωλομάγαζό  σου..αλλά στην "ανάπτυξη " που θα ρθει..κι εσύ θα γίνεις ένας απ τους υπαλλήλους που έχεις μέχρι τώρα..
Άσε λοιπόν τις μαγκιές γιατί δεν με νοιάζει αν σε @@μήσουν εσένα και όλο σου το σόι...
αλλά τό 'φερε η @@τανα η ζωή να έχουμε την ίδια ταυτότητα που λέει επάνω Έλληνας υπήκοος
( αν και ξέρω πως τσάμπα σου μιλάω..γιατί ψάχνεις σανίδα για να μην πνιγείς..αλλά κάνε τσιγάρο και σκέψου το..)

ΥΓ (άσχετο)
Η ζωές των αγωνιστών πρέπει να χάνονται στον αγώνα και όχι σε περιπάτους..

2 σχόλια:

BloG-_o_-SatIRuS είπε...

..."τα ερειπωμένα μαγαζιά των συναδέλφων σου λίγο σε κόφτουν"

Συνήθως (ιδίως αν τα επρειπωμένα μαγαζιά των συναδέλφων του είναι του ίδιου αντικειμένου άρα ανταγωνιστικά), όχι μόνο λίγο τον κόφτουν, αλλά τρίβει και τα χέρια του... Ξέρω που σου λέω...
Δεν σκέφτεται πως η ίδια αιτία που τα ερείπωσε, το πιθανότερο είναι να ερειπώσει και το δικό του (απλά ερείπωσε πρώτα τους πιο αδύνατους)...
Του φτάνει που κλείσανε,μπας και προλάβει καμμιά αρπαχτή...

Και πολλούς ούτε που τους νοιάζει πως με τα ψίχουλα που δίνουν δημιουργούν εχθρούς μέσα στον...κόρφο τους...!

ελίτσα είπε...

Έχεις δίκιο Σάτυρε..'
Δουλεύοντας τα πιο πολλά χρόνια της ζωής μου στην παραγωγή
συνάντησα και εργαζόμενους λάθος, με την έννοια ότι έναν "κακό" εργοδότη τον αντιμετώπιζαν με διαφορετικό τρόπο απ ότι τους φερόταν αυτός..
Ας μη ξεχνάμε ότι υπήρχαν παλιά νόμοι υπέρ των εργατών κι ας μη ξεχνάμε πως υπήρχαν και εργαζόμενοι που δεν ήθελαν να ξέρουν ότι υπάρχει επιθεώρηση εργασίας..
Εχθρός σε προσωπικό επίπεδο δεν έγινα με κανέναν εργοδότη μου....γνωρίζοντας ότι τα συμφέροντά του ήταν διαφορετικά απ τα δικά μου..αλλά ούτε και φίλος..ξέροντας πως γι αυτόν ήμουν απλά μια μηχανή..
Τις διαφορές μου μ αυτούς τις έλυνα αλλού ..τις περισσότερες φορές δικαιωμένη ..αλλά απολυμένη..όμως ποτέ δεν του έκανα σαμποτάζ στη δουλειά του με την έννοια ότι το προϊόν που έβγαινε απ τα χέρια μου θα ήταν επίτηδες λάθος από εκδίκηση σ αυτόν, γιατί πρώτα σεβόμουν τον εαυτό μου και το αποτέλεσμα του δικού μου δημιουργήματος..
.. σεβασμός που δεν με εμπόδισε όμως π.χ. να του πάρω εν γνώση του και μπροστά σε όλους εργαλεία της δουλειάς του όταν παραμονή Χριστουγέννων μου είπε ότι θα με πληρώσει μετά τις γιορτές..λέγοντάς του ότι θα τα πουλήσω για να κάνω Χριστούγεννα εγώ και το παιδί μου..Λεονταρισμοί από μεριάς μου βέβαια αλλά και απόγνωση..
Το φαινόμενο δε της φωτιάς που είναι στην πόρτα του διπλανού μας - αλλά δεν θα ρθει στη δική μας - ναι το έχουν οι πιο πολλοί..για να μην πω όλοι τους..
Καλή σου μέρα
και καλό Σαββατοκύριακο..