1/9/09

De profoundis...


aΞέρεις, δεν το αντέχω αυτό….μου είπε η Ιόλη που αχάραγα με ξύπνησε σήμερα το πρωί.
Η φωνή της στο τηλέφωνο έτρεμε και ήταν έτοιμη να κλάψει. Είδα και έπαθα να την ηρεμίσω κι όταν τα κατάφερα ξέσπασε: Θέλω να καταλάβεις πως είσαι η καλύτερή μου φιλενάδα. Νοιάζομαι για σένα, πονάω και χαίρομαι μαζί σου, μέχρι που γίνομαι εχθρός με όποιους τολμήσουν να σε πειράξουν ή έστω να το διανοηθούν και στα λέω αυτά γιατί κατάλαβα (αργά θα μου πεις ) ότι μόνο τους φίλους μας επιλέγουμε και μας επιλέγουν χωρίς καμιά κρυφή σκέψη στο πίσω μέρος του κεφαλιού μας, χωρίς κανένα συμφέρον, και σ’αγαπώ.
Και γιατί μπρέ….Ιόλη …καλό μου…. όλα αυτά στις 6 το πρωί; Και σκοτίζεσαι ,πρωτομηνιάτικα;

Θα σου πω μια ιστορία Ελιά….
Εγώ ξέρεις ….δύσκολα ανοίγομαι σ’ ανθρώπους. Κι’ αν κάνω τους άλλους να γελούν
και να λεν πως είμαι αφασία (αυτή νομίζω είναι η έκφραση) να ξέρεις εσύ Ελίτσα ότι αυτά τα καραγκιοζλίκια είναι οι άμυνες μου…..γιατί τι θαρρείς; Πως είμαι η Ιόλη η δυνατή όπως λένε; Όχι Ελιά! Απλώς δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς.. Όμως άκου:

Πριν χρόνια η Ιόλη είχε μια γειτόνισσα μια νταρντάνα κοπελιά που την έλεγαν Ειρήνη. Τη θαύμαζε αλλά δεν ήταν δυνατόν να γίνουν φίλες ,(κοπέλα της παντρειάς η Ρηνούλα, ένα πιρπιτσόλι 6 χρονών η Ιόλη.
Και μια και δεν μπορούσε να την κάνει φίλη την έκανε παράδειγμα.
Πρόσεξε …όχι ίνδαλμα…..ούτε έγινε «φαν» της…….Παράδειγμα ! Και πήρε πολλά απ’ αυτήν. Έστω κι αν τη παρακολουθούσε μια ζωή, αθέατη, στη μεγάλη καριέρα που έκανε η Ρηνιώ . Η Ρηνιώ Παπανικόλα…
Ναι, ναι ….Ελιά ….εξ ου και η ασχολία μου με το ραδιόφωνο..

Κι’ όμως ποτέ δεν τόλμησα η δειλή να πάω να τη βρω να της μιλήσω να την ευχαριστήσω….Θα το έκανα κάποτε ……..
Ωστόσο, η Ρηνιώ έφυγε…….

Η δεύτερη περίπτωση πάλι με μια σπουδαία γυναίκα. Παράδειγμά μου κι αυτή.
Η συνάντηση μας χρόνια πριν στην Ακαδημίας. Σε δυο συγκεντρώσεις…Αυτή με τους Δικηγόρους. .Εγώ με τους τσαγκάρηδες.. Ψάξε γύρευε. Καριέρα κι αυτή…
Μεγάλη Κυρία, και μετά πήγε εκεί που έπρεπε να ήταν χρόνια….πήγε με το μέρος των ανθρώπων, της ζωής........ η Λ. Κ.
Απ’ αυτήν έμαθα αν έμαθα, να γράφω, να μιλώ,… δεν τη φτάνω βέβαια…
Και τα σχολεία θα μου πεις; Τίποτα …..Το μόνο που θυμάμαι είναι ο νόμος του Ομ και να ζωγραφίζω ένα κλειστό κύκλωμα παροχής……

Και επειδή ούτε σ’ αυτήν δεν τολμάω να της πω τι της χρωστώ , θα ήμουν ασυγχώρητη αν δεν μίλαγα και σε σένα
Καλημέρα Ελιά, καλό μήνα!

15 σχόλια:

AlexMil είπε...

πράγματι,
όπως στη διήγησή σου. Ολοι μας έχουμε κάποια πρότυπα, που τον επηρέασαν ή τον επηρεάζουν, πολλοί φανταστικά, άλλοι πραγματικά, άσημα αλλά και διάσημα. Δεν πιστεύω πως υπάρχει άνθρωπος που δεν καθοδηγήθηκε τουλάχιστον στα αρχικά χρόνια της ζωής του, δεν εννοώ τους γονείς και που αυτά είναι ισχυρότατα πρότυπα, από κάποιον «ήρωα», πραγματικό ή φαντασιακό.

Ενδιαφέρον το θέμα και ο τρόπος που το βάζεις μέσα από τα στιγμιότυπα της ζωής.
Καλό βράδυ

Η τρελή είπε...

Νομίζω πως πρέπει να γράψεις ένα βιβλίο σ αυτό το στυλ!
άψογο!
Καλημέρα

korinoskilo είπε...

εψαχνα για ωρα να το βρω στα αποθηκευμενα μαιλ μου .... το βρηκα και στο στελνω .......

Ηξερες ότι αυτοί που εμφανίζονται να
είναι σκληροί στην καρδιά, είναι στην πραγματικότητα αδύναμοι και
ευαίσθητοι?

Ήξερες ότι αυτοί που
περνούν τον χρόνο τους προστατεύοντας
τους άλλους είναι που πραγματικά θέλουν κάποιον να τους προστατεύει?


Ήξερες ότι τα τρία πράγματα που είναι
πιο δύσκολο να ειπωθούν είναι:
>
>
> Σ' αγαπώ.
> Λυπάμαι.
> Βοήθησε με.

εχει και αλλα..... ισως στα στειλω με αλλη ευκαιρια και σε αλλο ποστ σου :)))))

καλημερα

Aristodimos είπε...

Καμμια φορά τα πρότυπά μας μας εγκλοβίζουν και δεν αφήνουμε ετσι τον χαρακτήρα και τον εαυτόν μας να εκφραστεί και να συμπεριφέρεται οπως θελει και νιώθει.

Καλό μηνα

Αρης

Ανώνυμος είπε...

Καλά δεν σε πιστεύωωωωωω!
Τα λέμε.....και όχι αχάραγα!
Ιόλη

ελίτσα είπε...

Alex
Πόσο δικιο έχεις για το πρότυπο
των γονέων! Δεν λέμε τυχαία"το μήλο κάτω απ' τη μηλιά θα πέσει"
Δεν ξέρω τώρα.....αν η μηλιά δεν είναι καλής ποικιλίας.. το μήλο θα τα καταφέρει να δώσει σωστούς σπόρους?
Την καλησπέρα μου.

ελίτσα είπε...

Λέεεεεννααααα!...Ψυχοσκαλίστρααααα!
Φιλιααααααά (άντε χωρίς κ..έ)
ΥΓ:Δεν πειράζει που σ'αγαπώ? Εεεεέ? πειράζει?

ελίτσα είπε...

Καμιά φορά .....ναι!
Αλλά σε τέτοιες περιπτώσεις νομίζω,παίζουν ρόλο πολλοί παράγοντες όπως μυαλό,λογική(διαλεκτική)και πάνω απ'όλα (για μενα) ψυχή για να μήν εγκλοβιστεί κάποιος.
Καλό βράδυ Αριστόδημε!

ελίτσα είπε...

Τρελή καλησπέρα
Με τα βιβλία καλά τα πάω..ένα μπαούλο έχω μισοτελειομένα.
Στίς μετέπειτα διαδικασίες,δειλιάζω,και.... βαριέμαι!
Ευχαριστώ
Καλήνύχτα

Εβίτα Καφούρου είπε...

πολύ συγκινητική ιστορία. ήρθα να σου βάλω ΄σχόλιο. το είδα απο χθές αλλά... ξέρεις εσύ...
:(

ευχαριστώ για την βοήθεια σε φιλώ ελίτσα μου.

Αza είπε...

Ελιά,θα συμφωνήσω με τον αγαπημένο μου φίλο τον Άρη και θα πω κι εγώ,ότι κάποιες φορές τα πρότυπα μας μας εγκλωβίζουν.Φιλία δεν σημαίνει να υπερασπίζομαι το φίλο μου και να κάνω εχθρούς τους αντιπάλους του.Φιλιά σημαίνει να μπορώ να δω... πέρα από αυτά.Τι είναι αλήθεια και τι ψέμα.Να σέβομαι το φίλο και να μην το φέρνω σε δύσκολη θέση.Να του αφήνω χώρο να αναπνέει.Και τέλος,να μην απαντώ γι αυτόν χωρίς αυτόν σε κανέναν και πουθενά.Όλα αυτά με μια λέξη ονομάζονται "σεβασμός" και είναι η βάση για μια αληθινή φιλία.
Την καλημέρα μου!

ελίτσα είπε...

Την καλημέρα μου Εύη.

ελίτσα είπε...

Γλύκα,γλύκα καλημέρα!
Την άποψή μου για το διά ταύτα την είπα στον Αλεξ και στον Αρη.
Τώρα για την ανάλυση "τί είναι φιλία" δεν νομίζω πως είμαι ειδική,καθώς μονίμως βρίσκομαι σε νηπιακή κατάσταση.. χαχ ή lol.
Πρέπει όμως η Ιόλη να το έλαβε το μήνυμα, αν κι'εγώ την προτιμώ όπως είναι..

Benikos place είπε...

Elitsa? des kai auto to blog einai apo thn mytilhnh:
http://dpaspala.blogspot.com/
Nikos

ελίτσα είπε...

Μπεν Καλημέρα
Σ'ευχαριστώ που με σκέφτηκες.
Σου απαντώ στο σοκάκι.
(βρε... είναι όμορφες τέτοιες κινησεις!)
Με όλη μου την εκτιμηση
Λ.Κ.