30/8/09

Ειμαι καλος - ειμαι κακος


Πως να μήν τ'αγαπάς;Και πώς να μην αναρωτηθείς τον τρόπο που επεξεργάζεται το μυαλουδάκι του το θάνατο του συντρόφου του;

Και σε τι διαφέρει η κραυγή του απ’ την αντίστοιχη δική μας….Ο θρήνος του….
Εε!...ναι λοιπόν…..Πεθαίνω για τα ζώα ,ενώ για τους ανθρώπους δεν είμαι σίγουρη. Και ποιός ευθύνεται για το δεύτερο; Δεν μ’ απασχολεί! Εκείνοι ξέρουν....

Το τραγούδι χαρισμένο σ'ενα φίλο (αφού πρώτα του το έκλεψα) καθώς επίσης και σ'έναν άγγελο, .....ξέρουν κι'αυτοί.

12 σχόλια:

korinoskilo είπε...

σε τιποτα δεν διαφερει η κραυγη τους .....
υπαρχουν σκηνες απιστευτες με παρομοιες καταστασεις....... ο πονος ειναι ιδιος... ειτε φιλου ειτε συντροφου ειτε παιδιου.....
δεν ειναι ψυχουλες οπως τις λεμε.... ειναι ψυχαρες!!!

την καλημερα μου ελιτσα

Ευρύνοος είπε...

Καμία διαφορά δέν έχει ο θρήνος..
άνθρωποι, ζώα, όλα το ίδιο κλαίνε και πονούν..

απλά δέν το σκέφτονται ίσως τα δίποδα..

καλό μεσημέρι..

Aristodimos είπε...

Ο πόνος ειναι πόνος ειτε πρόκειται γι ανθρωπους ειτε για ζωα.

Αρης

Εβίτα Καφούρου είπε...

θα συμφωνήσω με τον Άρη ο πόνος είναι ο ίδιος σε όλα τα πλάσματα...

ελίτσα είπε...

Καλησπέρα καλησπέρα
Μερικές φορές σκέπτομαι Λενιώ μήπως ο περιούσιος λαός Του δεν έπρεπε να είναι τα "δίποδα;" Οπως λέει και ο Ευρύνοος παρακάτω;
Ακου κι αυτός δίποδα!
Καληνύχτα.

ελίτσα είπε...

Να ήταν το μόνο που δέν σκέπτονται τα δίποδα!!!
Καλή σου νύχτα Ευρύνοε.

ελίτσα είπε...

Aristodime Καλησπέρα
Εχεις δίκιο.
Αλλά να κι'εγώ παρασύρομαι καμιά φορά
και νοιάζομαι μόνο για τα ζώα νομίζοντας
ότι οι άνθρωποι βρίσκονται σε ποιό προνομιακή θέση.Λάθος μου...ίσως
καλή σου νύχτα.
ΥΓ. θα σου το πώ κι'από δώ
Τέλεια η τελευταία σου ανάρτηση.

ελίτσα είπε...

Ακριβώς Εβίτα μου
Να είσαι καλά
Καλό βράδυ

AlexMil είπε...

Ο πόνος των ανθρώπων αγαπητή μου, είναι ο πόνος όλων αυτών που δεν φταίνε σε τίποτα, αλλά που πεινάνε, πεθαίνουν, αρρωσταίνουν, σκοτώνονται και που για όλα αυτά είμαστε και εμείς υπεύθυνοι, οι μαζάνθρωποι, οι καταναλωτές του καναπέ. Ας μη το ξεχνάμε.

Τα ζώα πονάνε και αυτά, φυσικό, όμως άλλα αντί να κλαίνε τρώνε το σύντροφο τους, άλλα εγκαταλείπουν τα παιδιά τους, γιατί έτσι είναι η φυσική εξελικτική τους προσαρμογή.

Ο άνθρωπος κάπως διαφέρει, αν όχι τότε τα πουλιά θα έπρεπε να είχαν πρώτων βοηθειών μήπως και σωζόταν ο σύντροφός τους.

Αυτό που έχει σημασία είναι πως πρέπει να υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα των ζώων ενεργά, γιατί σε τελευταία ανάλυση τι είναι πολιτισμός αν όχι η συνύπαρξη όλων των ειδών στο πλανήτη που λέγεται γη.

ελίτσα είπε...

Αγαπητέ Alexmil
Δεν ξέρω να κάνω λινκ γι'αυτό όποτε σου είναι εύκολο μπές στη σελίδα του μπλοκ "χαμομηλάκι"
Εκεί θα δείς΄ΕΡΓΑ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.
Καληνύχτα

ΛΕΩΝ είπε...

Ελίτσα μου, ναι έτσι είναι!
Ανιδιοτελής αγάπη άρα και "καθαρός" πόνος δεν υπάρχει στους ανθρώπους.
Καλημέρα

ελίτσα είπε...

Λέων μου
Καλή μέρα! ευχαριστώ.
Εγώ όμως γιατί χάνω τη ψυχραιμία μου
μερικές φορές και χάνομαι,θαρρείς και όλα συνωμοτούν να εμμένω στίς απόψεις του προφίλ μου; (τι σου λέω και σένα!)
την αγάπη μου.